அவனுக்கு எவனுண்டு நேர் ?
இந்த வையத்தில் அவனுக்கு அவனேதான் நேர்
அவனுக்கு எவனுண்டு நேர் ?
சின்ன அணுவும்தான் அவனன்றி அசையாது பார்
அவனுக்கு மலரென்று பேர்
அந்த மலர்வீசும் மணம்என்றும் மனம்தன்னிலே
அவனுக்கு மணமென்று பேர்
அந்த மணமெங்கும் நிறைகின்ற நினைப்பென்பதே
அவன் அன்பில் கட்டுண்டதேன் ?
அது அன்பற்ற முடவர்க்கு எட்டாததேன்
அவனுக்குக் குளிரென்று பேர்
அந்தக் குளிர்பட்டு கல்லிங்கு தளிர்விட்டதே
அவன்கொண்ட கவர்ச்சியைப் பார்
அதில் மனம்கொண்ட கிளர்ச்சிக்கு என்னென்றுபேர் ?
அதில் மனம்கொண்ட கிளர்ச்சிக்கு என்னென்றுபேர் ?
சிரிப்பென்னைப் பித்தாக்குதே
அந்த சிரிப்பேதான் அதைப்போக்கும் மருந்தாகுதே
அந்த சிரிப்பேதான் அதைப்போக்கும் மருந்தாகுதே
விழிச்சுடர்வானத்து தீ
அந்தத் தீச்சுட்டு நெஞ்செல்லாம் குளிர்கின்றதேன்?
அந்தத் தீச்சுட்டு நெஞ்செல்லாம் குளிர்கின்றதேன்?
அவனுக்கு மெய்யென்று பேர்
என்றும் அவனின்றி நம்வாழ்வு பொய்யானதே
என்றும் அவனின்றி நம்வாழ்வு பொய்யானதே
அவன் இருக்கப் பக்கத்திலே
பின் ஏதுண்டு செய்வேலை சொர்க்கத்திலே
பின் ஏதுண்டு செய்வேலை சொர்க்கத்திலே
அவன் காணக் கொண்டாட்டமே
என்றும் அவனின்றி மனதுக்குத் திண்டாட்டமே
என்றும் அவனின்றி மனதுக்குத் திண்டாட்டமே
அவனேதான் தூக்கத்திலே
அவன் இல்லாது மனம்பொங்கும் துக்கத்திலே
அவன் இல்லாது மனம்பொங்கும் துக்கத்திலே
யாரங்கு பார்தன்னிலே
அங்கு அவனின்றி மூச்சில்லை திக்கெட்டிலே
அங்கு அவனின்றி மூச்சில்லை திக்கெட்டிலே
அவன் போல அன்புக்குமோர்
அணிசெய்யும் அணியாகத் திகழ்கின்ற தார் ?
அணிசெய்யும் அணியாகத் திகழ்கின்ற தார் ?
அவன் கையில் நீரூற்று போல்
பொங்கும் நீறாலே கல் நெஞ்சும் கரைகின்றதே
பொங்கும் நீறாலே கல் நெஞ்சும் கரைகின்றதே
அவனுக்கு நிலமென்று பேர்
அவன்மண்ணுக்கு வந்திட்ட நிலவேதான் பார்
அவன்மண்ணுக்கு வந்திட்ட நிலவேதான் பார்
அவன் வேகம் காற்றானதே
அதன் மோகத்தில் மனம்பறக்கும் காற்றாடியே
அதன் மோகத்தில் மனம்பறக்கும் காற்றாடியே
சிறிதான அவன்காயமே
அன்று அவன்தொட்டு நின்றிட்ட தாகாயமே
அன்று அவன்தொட்டு நின்றிட்ட தாகாயமே
அவன்செய்த மாயங்களே
விட்டுச் செல்கின்ற தின்பத்தின் சாயங்களே
விட்டுச் செல்கின்ற தின்பத்தின் சாயங்களே
அவனாட்டம் தீராதது
அது கேட்டிட்ட உள்ளங்கள் நேராகுது
அது கேட்டிட்ட உள்ளங்கள் நேராகுது
அவன் நெஞ்சம் பஞ்சானது
அது அன்பற்ற நெஞ்சத்தில் துஞ்சாதது
அது அன்பற்ற நெஞ்சத்தில் துஞ்சாதது
அவன்கெஞ்சும் பிஞ்சானது
அன்புத் தாயன்று கொண்டிட்ட நெஞ்சாலது
அன்புத் தாயன்று கொண்டிட்ட நெஞ்சாலது
அவன்நல்ல குணங்கள் தன்னை
நாமெண்ண யுகம்போகும் முடிக்கும் முன்னே
நாமெண்ண யுகம்போகும் முடிக்கும் முன்னே
அவன் கமலப் பாதங்களே
நம் மனம்எண்ணப் போமந்தப் பாவங்களே
நம் மனம்எண்ணப் போமந்தப் பாவங்களே
அவன்காணப் பிறந்திட்டச் சேய்
ஆதி சேஷன்தான் கடல்மீது அவன்கொண்ட பாய்
ஆதி சேஷன்தான் கடல்மீது அவன்கொண்ட பாய்
அவன் நாமம் கூறுங்களே
அந்த கல்லென்ற மனம்கரைந்து தேறுங்களே
அந்த கல்லென்ற மனம்கரைந்து தேறுங்களே
அவன்சொன்ன பாதைக்கு பேர்
நீதேடாதே கிட்டாது சேவைக்கு நேர்
நீதேடாதே கிட்டாது சேவைக்கு நேர்
அவன் சொன்ன வார்த்தை களே
என்றும் பதில்சொல்லும் நின்றங்கு யுகத்துக்குமேல்
என்றும் பதில்சொல்லும் நின்றங்கு யுகத்துக்குமேல்
யாதும்பே ராகின்ற தே
'அது' 'அது'வாக யுகம்பட்டு நிற்கின்றதே..!
'அது' 'அது'வாக யுகம்பட்டு நிற்கின்றதே..!
100.SAI the Peerless nearness
------------------------------------------------------
Who is equal to Lord SAI
In this world only He himself is equal to Him
Who is equal to Lord SAI
Not even an atom moves without His will
He is called as flower
It ever wafts frarently ever through pure hearts
He is called as perfume
The same name perfumes the heart of purity
Why is he bound by love; It is not know to the loveless handicapped
He is called as coolness which makes even a rock to sprout
Look at His bewitching divine beauty; How can you describe the Aananda that permeate the being instantaneously!
His divine smile maddens me; The very same smile cures my madness too!
His glows like a fire of love;
Yet that fire when it touches cools my heart!
His name is truth without that truth our life is false!
When He is near us ; what business do we have in heaven!
Mere sight of Him enchants the heart inexplicably
But His absence from heart saddens it beyond words!
Only He remains even in sleep without His thought the heart drowns in sadness!
Without is his breath there is no Universe
Who else is there who even beautifies love!
Even hearts as hard as Rock dissolves without a trace of hardness by His VIBHUTI that is nothing but His love!
He is the earth He is also the moon that descended on earth
He is faster than air yet our mind goes to Him faster than that with the desire for His love!
His body is small ; yet it scaled the worlds
He performed mysterious miracles that leave blissful impressions in pure hearts!
The stories of His leelaas are infinite in number
They cure the hearts of the disease of ignorance!
His heart is as soft as cotton; It does not dwell ever in loveless hearts!
Though He is verily the almighty; He begged to His mother because of her pure love for Him.
Any amount of time is insufficient to even count His glorious attributes!
Mere rumination of His divine feet will ward off our sins induced Karmaa!
He may look to be born as an ordinary human;
But He verily is the Lord Vishnu who is ever at Yogic sleep on Aadhiseshaa!
Let's chant His name ever and soften our hearts to attain purity!
Don't look beyond the path of life He showed, You can not find one!
His sacred word will transcend time and answer our doubts ever!
Every thing is His name and everything is in His name and stands ever transcending time as Sat Chit Aanandaa!
SAIRAM
-----------------------------------------------------------------------------------
MENU
