69.பாதை தந்த தந்தை சாயி-SAI Shows the Path

 

கல்லைஇறைவன் என்கிறாய் அதனைக்கோவில் என்கிறாய்

பட்டும்பகட்டும் நிறைந்தஆடை அலங்கரிப்பு செய்கிறாய்

கொட்டும்பாலும் தேனுமாக அவிசொரிந்து மகிழ்கிறாய்

ஆனால்உந்தன் இறைவன்பசித்து அம்மணமாய் இருக்கிறான்

தெருவில்திரியும் ஏழைப்புழுதி உடைகளிலே உறைகிறான் 

அவனைஅவனில் கண்டுநீ உலகினிலே அவனின்உடை

அலங்கரிப்பில் மகிழும்நாள் அவன்பசியைப் போக்கும் நாள்

இறைவன்மனம் மகிழும்நாள் உடைஅணியும் புனிதநாள்

பிறப்புஇறப்பு என்னும்மனித சாவின்கடை மூடும்நாள் 

திறந்திருந்தும் மூடியிருக்கும் கோவில்நடை திறக்கும்நாள்

அன்றுவரை வறண்டிருக்கும் மனத்தின்பாலை வனத்திலே 

சென்றுவிடும் இறைவன்கருணை அடிக்கும்என்றும் வெய்யிலே 

வென்றுவிடும் அதனைசேவை என்னும்குளிரின் தென்றலே

கொண்டுவரும் இறைவன்உயிரை பூசைசெய்யும் கல்லிலே

என்று சொல்லி பாதை  தந்த தந்தை சாயி அண்ணலே ..!

----------------------------------------------------------

You consider stone to be God and temple.

You drape it with expensive cloths.
You pour milk honey and the like and feel happy.
Buy your God is hungry and naked
He also lives in the have-nots & loiter in dirty robes. 
They are also Narayanas.
They day when you dress them with robes , feed them with good food
is the day when the temples will open.
It is the day when you come out of the cycle of birth death.
Only the service to those Narayanas will bring God in the stone and turn the stone-hearts to God.
Thus spake SAI and paved the way for our dharmic life.

MENU